กระบวนการขออนุญาตประทานบัตรทำเหมืองใต้ดิน ของบริษัท เอเชีย แปซิฟิค โปแตช คอเปอร์เรชั่น จำกัด หรือ เอพีพีซี  ที่กินเนื้อที่กว่า 2.6 หมื่น ไร่ ครอบคลุมทั้งบ้านเรือน ที่อยู่อาศัย เรือกสวนไร่นาของราษฎร รวมไปถึงสถานที่ราชการ หรือแม้แต่ค่ายทหารก็ตาม ได้ถูลู่ถูกังมาจนถึงขั้นตอนการปิดประกาศเขตเหมือง ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยแร่ พ.ศ.2510 ในมาตรา 49  ซึ่งระบุเอาไว้ว่า “เมื่อ ได้กำหนดเขตแล้ว ให้เจ้าพนักงานอุตสาหกรรมแร่ประจำท้องที่ ประกาศการขอประทานบัตรของผู้ยื่นคำขอโดยปิดประกาศไว้ในที่เปิดเผย ณ สำนักงานเจ้าพนักงานอุตสาหกรรมแร่ประจำท้องที่ ที่ว่าการอำเภอ หรือที่ว่าการกิ่งอำเภอ และที่ทำการกำนันแห่งท้องที่ซึ่งขอประทานบัตรแห่งละหนึ่งฉบับ เมื่อไม่มีผู้โต้แย้งภายในยี่สิบวันนับแต่วันปิดประกาศ เจ้าพนักงานอุตสาหกรรมแร่ประจำท้องที่ จะได้ดำเนินการสำหรับคำขอนั้นต่อไป” นั่น จึงสามารถตีความได้ว่าหากมีผู้คัดค้าน หรือโต้แย้งการปิดประกาศภายในระยะเวลาที่กำหนด กระบวนการขออนุญาตประทานบัตรของบริษัทเอพีพีซี ก็จะสะดุดลงทันที และแน่นอนว่าขบวนการคัดค้านของกลุ่มชาวบ้านในพื้นที่ ในนาม “กลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอุดรธานี” ที่มีมากว่า 10 ปี ก็ย่อมไม่ปล่อยให้ขั้นตอนนี้ผ่านล่วงเลยไป ทว่าบริษัทฯ ก็กระทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งประทานบัตร ดังนั้น จึงดูเหมือนว่าสถานการณ์ในพื้นที่ กำลังจะตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้ง จากปรากฏการณ์ความเคลื่อนไหว  เช่น บริษัทฯ ใช้ให้คนออกโพนทะนาตามหมู่บ้านเพื่อไม่ให้ชาวบ้านมาร่วมลงชื่อค้านกับกลุ่มอนุรักษ์ฯ